Kominn 14. nóvember og þetta er fyrsta færslan mín þennan mánuðinn... ekki alveg að standa mig í þessu bloggi
Valdís mín átti afmæli í gær, 34 ára gellan og vil ég óska henni til hamingju með daginn í gær.. vildi óska að ég væri nær henni svo við hittumst oftar... en svona er lífið bara. Eva mín og Ársæll eignuðust dreng í fyrradag, þann 12. nóv. og vil ég óska þeim innilega til hamingju með litla prinsinn. Kristján og Magnea eignuðust stúlku í gær og vil ég óska einnig þeim innilega til hamingju með nýja fjölskyldumeðliminn.
Í Hjarðarslóðinni gengur lífið sitt vanagang.. jólin nálgast eins og á öðrum heimilum og húsmóðirin orðin heldur betur spennt fyrir jólunum. Ætla að fara í IKEA þegar við förum suður eftir 1 og hálfa viku og reikna með að þar muni ég missa mig í jólainnkaupum
Við stefnum á að reyna að kaupa sem mest af jólagjöfunum í borginni... fara í Toys'R'Us, IKEA, Kringluna og Smáralindina og svona alla helstu "Norðlendinga" staðina
Finnst samt einhver stemning í því að eiga eina til tvær jólagjafir eftir á Þorláksmessu
Ég stefni að því að vera komin með jólaljósin upp 1. desember.
Jólahlaðborð í vinnunni minni 8. desember sem ég vona að verði bara gaman. Maður kannski kíkir á pöbbinn eftir það ef maður er í góðum gír.
Við Addi erum að fara í leikhús á laugardagskvöldið, ásamt nokkrum vinnufélögum Adda, að sjá Sölku Völku hér á Dalvík... hlakka mikið til... alltaf svo gaman að fara í leikhús.
Fyrir þá sem ekki vita hefur Alexander verið mikið veikur ... eða kannski ekki mikið heldur oft... síðan hann byrjaði í leikskólanum og erum við hjónaleysin orðin frekar þreytt á ástandinu. Meðan hann var veikur var ekki nokkur leið fyrir okkur að fá hann til að sofa í sínu rúmi og hefur hann aldrei fengist til þess að sofna í sínu rúmi síðan við fluttum þó hann hafi nú sofið þar flestar nætur í sumar. Þetta tekur ótrúlega á og erum við Addi endalaust þreytt þar sem það er ekki mikil hvíld þegar 3 einstaklingar sofa saman í 153 cm rúmi... þó einn þeirra sé ekki stór er hann ótrúlega plássfrekur
Það var því tekið á því hér á bæ í gærkvöldi og ákveðið að sonurinn skyldi nú sofna í sínu rúmi framvegis og sofa þar alla nóttina... sama hvað það kostaði. Við bjuggum okkur undir að þetta myndi taka 3-4 klst. þar sem flestir sem við höfðum rætt við sögðu okkur það. Ég fór inn með honum rúmlega 9 í gærkvöldi og þetta tók tæpa klukkustund
Hann grét reyndar mjög sárt og það lá við að ég gréti líka en þetta tókst á endanum og hann sofnaði, hann vaknaði svo einu sinni í nótt og grét mikið yfir að fá ekki að koma upp í til okkar. En við vorum ótrúlega sterk og okkur tókst að halda þetta út og Alexander sofnaði aftur í sínu rúmi eftir hálftíma til klukkutíma grát án þess að við tækjum hann upp. Í kvöld tók þetta ekki nema 15-20 mínútur, hann grét aðeins en gafst svo upp og sofnaði
Svo nú er bara að sjá til hvernig framhaldið verður... vonandi er þetta bara góð byrjun á því sem koma skal